Hz. Fatıma (Fatıma ez-Zehra), İslam peygamberi Hz. Muhammed ile ilk eşi Hz. Hatice'nin en küçük kızı, Hz. Ali'nin eşi ve İslam tarihinin en önemli şahsiyetlerinden biridir. Müslümanlar arasında "Cennet kadınlarının efendisi" (Seyyidetü Nisâi'l-Âlemîn) ve "Babası'nın Annesi" (Ümmü Ebîhâ) gibi unvanlarla anılır.
Bi'setten (peygamberliğin gelişinden) 5 yıl önce Mekke'de dünyaya gelmiştir. Çocukluğu, Mekke'de Müslümanlara uygulanan ağır boykot yıllarına ve İslam'ın ilk zorlu dönemlerine denk gelmiştir.
Küçük yaşta annesi Hz. Hatice'yi kaybettikten sonra babası Hz. Muhammed'in en yakın destekçisi olmuştur. Kâbe’de namaz kılarken babasına yapılan saldırıları temizlemesi ve ona gösterdiği derin şefkat nedeniyle Hz. Peygamber kendisine "Babasının Annesi" anlamına gelen Ümmü Ebîhâ lakabını vermiştir.
Medine'ye hicretten sonra (Hicri 2. yıl), Hz. Peygamber'in amcasının oğlu ve ilk Müslümanlardan olan Hz. Ali ile sade bir törenle evlenmiştir. Bu evlilikten Hz. Hasan, Hz. Hüseyin, Hz. Zeyneb ve Ümmü Gülsüm dünyaya gelmiştir. Hz. Peygamber'in nesli, Hz. Fatıma'nın çocukları aracılığıyla devam etmiştir.
Hz. Fatıma’nın İslam Tarihindeki Yeri ve Önemi hakkında: “Hz. Fatıma, hem Sünni hem de Şii İslam geleneğinde müstesna bir konuma sahiptir” ifadelerinde bulunan Ocak, Hz. Fatıma’nın bu konumu hakkında; “Kur'an-ı Kerim'de geçen Tathir Ayeti (Ahzab Suresi, 33. ayet) ve Mübahele Ayeti (Al-i İmran Suresi, 61. ayet) kapsamında; Hz. Muhammed, Hz. Ali, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin ile birlikte Pençe-i Âl-i Aba'yı (Ehl-i Beyt'in çekirdeğini) oluşturur. Dünyevi lüksten uzak, kanaatkâr ve ibadete düşkün bir yaşam sürmüştür. El değirmeninde buğday öğütmekten elleri nasır tutmasına, su taşımaktan omuzları yara olmasına rağmen şikayet etmemiş; kendisi açken dahi kapısına gelen yoksula, yetime ve esire yemeğini vermiştir (İnsan Suresi'nin bu olay üzerine indiğine inanılır). Sadece ev içi rolleriyle değil, toplumsal ve siyasi konulardaki bilinciyle de öne çıkmıştır. Babasının vefatından sonra Mescid-i Nebevi'de yaptığı Fedek Hutbesi, İslam belagati, tevhid inancı ve hak arayışı açısından tarihi bir belge niteliğindedir. Babası Hz. Muhammed'in vefatının ardından derin bir üzüntüye kapılmış ve kaynaklara göre 75 veya 95 gün sonra (Hicri 11. yılda) henüz genç yaşta Medine'de vefat etmiştir. Kendi vasiyeti üzerine cenazesi gece vakti Hz. Ali ve yakınları tarafından defnedilmiştir” değerlendirmelerinde bulundu.
Hz. Fatıma’nın hayatının İslam kadın anlayışına çok güzel bir örnek olduğunu vurgulayan Ocak, sözlerin şöyle devam etti: İslam, kadını insan onuruna yakışır bir konuma yükselterek ona ilim, toplumsal sorumluluk ve manevi olgunluk alanlarında erkekle eşit değer atfeder; bu idealin tarihteki en parlak ve somut örneği ise Hz. Fatıma'dır. Hem şefkatli bir evlat, fedakâr bir eş ve örnek bir anne olarak aile içindeki zarafeti temsil eden Hz. Fatıma, hem de keskin zekâsı, ilmi derinliği ve haksızlıklar karşısındaki cesur duruşuyla kadının toplumsal hayattaki aktif rolünü gözler önüne sermiştir. O, İslam'da kadının sadece evine kapanan pasif bir figür değil; aksine ahlakı, irfanı ve adalet arayışıyla topluma yön veren, nesilleri inşa eden ve hakikat uğruna sesini yükseltebilen onurlu bir şahsiyet olduğunun en güçlü sembolüdür.